Chlamydia trachomatis jest bakterią przenoszoną drogą płciową oraz z matki na dziecko podczas porodu. Wywołuje stany zapalne układu moczowo- płciowego i spojówki, a liczne powikłania obejmują m. in. reaktywne zapalenie stawów, zapalenia narządów miednicy mniejszej czy zespół cewkowy. Najpoważniejszymi powikłaniami o nieodwracalnym charakterze są znaczne problemy z zajściem w ciążę- niepłodność wynika z powstania zrostów w jajnikach u kobiet oraz w nasieniowodach u mężczyzn. Nie sposób nie wspomnieć także o powikłaniach u kobiet w ciąży- poronienia, przedwczesny poród czy okołoporodowe zakażenie noworodka to najpoważniejsze z nich.

Trudności diagnostyczne wynikają z bezobjawowego charakteru infekcji- u ponad połowy chorych chlamydia nie daje żadnych symptomów. Jeśli objawy wystąpią, często nie są kojarzone z chorobą przenoszoną drogą płciową. Jak więc zapanować nad stale powiększającą się liczbą zakażeń? Odpowiedzią są testy diagnostyczne, wykonywane raz w roku, bez względu na brak jakichkolwiek objawów wskazujących na infekcję.

Najważniejsze metody detekcji Chlamydia trachomatis to:

– hodowla na zarodku kurzym: woreczek żółtkowy 7- dniowych zarodków kurzych zakaża się badanym materiałem; poddaje się je ocenie diagnostycznej po około dwóch tygodniach od zakażenia hodowli- sporządza się preparaty odciskowe i analizuje; taki test na chlamydię, z racji czasochłonności wykonywany jest coraz rzadziej.

– hodowla tkankowa: zakażenie hodowli fibroblastów mysich badanym materiałem oceniane jest pod kątem obecności wtrętów wewnątrzkomórkowych; metoda ta również jest czasochłonna i nie stosowana rutynowo.

– metody immunofluorescencji bezpośredniej: badany materiał traktuje się znakowanymi swoistymi przeciwciałami, które w razie obecności Chlamydia trachomatis dają obraz fluorescencji.

– techniki immunoenzymatyczne- detekcja antygenu odbywa się w oparciu o barwną reakcję enzymatyczną.

– metody molekularne– wykrywanie kwasu nukleinowego bakterii; metody szybkie, bardzo czułe i swoiste, a także stosunkowo niedrogie; są obecnie najbardziej preferowanymi technikami detekcji chlamydii

– wizualny test na chlamydię, dostępny do zakupienia w aptece; test kasetkowy umożliwia wykrycie zakażenia w warunkach domowych, poprzez zbadanie materiału pobranego dołączoną do zestawu wymazówką.

Testy PCR na Chlamydię – więcej na temat testów przeczytać można tutaj

Każda młoda osoba, aktywna seksualnie powinna raz w roku poddać się jednemu z wymienionych testów. Wynik potwierdzający zakażenie pociąga wdrożenie antybiotykoterapii u chorego i jego partnera seksualnego. Na czas terapii (7- 14 dni) należy powstrzymać się od kontaktów seksualnych. Choroby weneryczne wciąż są grupą bardzo wstydliwych schorzeń, jednak celowe bagatelizowanie objawów oraz unikanie wizyty w poradni dermatologiczno- wenerologicznej prowadzi do szerzenia się populacji bakterii i generuje bardzo poważne konsekwencje zdrowotne. Odpowiedzialność za własne zdrowie leży w dużej mierze w rękach chorego- w związku z bezobjawowym przebiegiem infekcji, jedynie chory świadomy prowadzonego trybu życia oraz ewentualnej przynależności do grupy ryzyka, może dostrzegać potrzebę przeprowadzenia badania przesiewowego. Jeśli zagraża Ci chlamydia test to pierwszy krok do jej pokonania.