Renta podczas choroby Parkinsona

Choroba Parkinsona to schorzenie, które bardzo ogranicza samodzielność chorej osoby. Choć dolegliwość ta występuje zazwyczaj u ludzi starszych, to obecnie odnotowuje się przypadki zachorowań także u osób młodszych, które nie skończyły jeszcze czterdziestego roku życia. W takim przypadku często nie mogą one nadal skutecznie wykonywać dotychczasowej pracy zawodowej. Czy uzyskanie renty przy chorobie Parkinsona jest możliwe i jak wygląda taki proces?

Choroba Parkinsona a renta – co warto wiedzieć?

Zazwyczaj nie zaleca się przechodzenia na rentę, jeśli osoba cierpiąca na chorobę Parkinsona nadal może wykonywać swoje obowiązki. Jednak, jeśli w danym przypadku jest to niezbędne, renta przy chorobie Parkinsona na dalszym etapie rozwoju jest zazwyczaj przyznawana. By uzyskać rentę w przypadku choroby Parkinsona, przede wszystkim należy uzyskać orzeczenie o niepełnosprawności. By stan chorego nie pozostawiał wątpliwości, konieczne jest gromadzenie dokumentacji medycznej.

Osoba, u której wystąpiły objawy choroby Parkinsona powinna od początku podlegać leczeniu. Choć w pierwszych fazach tego schorzenia lekarze mogą popełnić błąd, to jednak przy szybkiej utracie sprawności zazwyczaj nie ma już wątpliwości co do rodzaju schorzenia. By orzeczenie o niepełnosprawności mogło być wydane, do dokumentacji medycznej musi być dołączone zaświadczenie od lekarza, który podjął się leczenia choroby (pacjent jest pod jego opieką). By orzeczenie mogło być wydane, osoba chora powinna stawić się przed komisją, jednak nie musi robić tego osobiście, jeśli proces zaawansowania choroby na to nie pozwala. Zazwyczaj nie warto czekać z podjęciem decyzji o złożeniu dokumentów, chyba że osoba chora nie chce rezygnować z pracy. Objawy choroby Parkinsona z czasem nasilają się, a to wcześniej czy później uniemożliwia wykonywanie swoich zawodowych obowiązków. Oprócz niesprawności ruchowej może pojawić się także depresja, która również uniemożliwia efektywne wykonywanie zadań.

Jeśli dana osoba zdecyduje się na złożenie dokumentów we wczesnej fazie choroby, może dostać lekki stopień niepełnosprawności. Jednak gdy objawy nasilą się, chora osoba może wystąpić o ponowne rozpatrzenie swojej sprawy. Zazwyczaj klasyfikacja stopnia niepełnosprawności jest wtedy zmieniana. W przypadku osób, które nie tylko nie mogą wykonywać pracy zawodowej, ale również nie mogą samodzielnie egzystować, oprócz renty przysługuje zazwyczaj tak zwany dodatek pielęgnacyjny.

Renta na chorobę Parkinsona – czy to jedyna możliwość pomocy?

Osoba cierpiąca na chorobę Parkinsona może zazwyczaj uzyskać nie tylko rentę. Sprzęt potrzebny do rehabilitacji oraz ułatwiający poruszanie się powinien być refundowany lub chora osoba powinna dostać możliwość jego wypożyczenia nieodpłatnie lub za niewielką dopłatą. Dotyczy to między innymi takich sprzętów jak wózek inwalidzki czy kule. Jeśli poruszanie się nie jest już możliwe i chory musi przez cały czas przebywać w łóżku, powinien dostać on materac przeciwodleżynowy. Warunkiem uzyskania nowego sprzętu za niską opłatą jest jego zakup w sklepie wskazanym przez NFZ.

3 replies on “Renta podczas choroby Parkinsona”

  1. Kasia napisał(a):

    Fakty są takie, że każdy chory na chorobę Parkinsona prędzej czy później przejdzie na rentę, bo z tą chorobą nie da się normalnie funkcjonować. Zwłaszcza jak się już rozwinęła i nie jest to początkowa faza. Dlatego w sumie dobrze, że najczęściej pojawia się ona po sześćdziesiątce, bo wtedy wiele osób jest już na emeryturze, a to zawsze lepsze pieniądze niż polska, głodowa renta.

  2. Hulk napisał(a):

    Przy chorobie Parkinsona renta powinna być przyznawana z automatu. Co z tego, że dziś pacjent tylko lekko się trzęsie? Przecież nie można dopuścić do tego, żeby chodził po firmie i się kiedyś po prostu przewrócił. Jak w ogóle ktoś może wpaść na taki pomysł, żeby chory człowiek chodził do pracy? Zwolnienie lekarskie, potem następne, a przy trzecim renta i tyle – przecież choroba Parkinsona jest nieuleczalna.

  3. Krystyna napisał(a):

    Podejście do osób z chorobą Parkinsona jest bardzo różne i zależy od instytucji wydającej decyzje – w rezultacie lekarz orzecznik ZUS czy z zakresu medycyny pracy, może stwierdzić, że 64 -letnia pacjentka, leczona od niemal 10 lat Madoparem, jest zdolna do pracy, nawet jeśli ma orzeczenie wydane przez Powiatowy zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności , w stopniu umiarkowanym czy znacznym

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *