Etapy choroby Parkinsona

Choroba Parkinsona jest spowodowana obumieraniem ważnych komórek w mózgu, które są odpowiedzialne za produkcję dopaminy. Choć to schorzenie jest kojarzone przede wszystkim z dolegliwościami występującymi u starszych osób, to zdarza się, że chorobie ulegają także osoby młodsze, przed czterdziestym rokiem życia. Jak wyglądają etapy choroby Parkinsona?

Pierwszy etap choroby Parkinsona

Pierwszy etap choroby, nazywany zerowym, to faza, w której nie występują żadne objawy. W tym czasie prawidłowe rozpoznanie schorzenia nie jest jeszcze możliwe. Po tym etapie następuje zazwyczaj dalszy rozwój choroby Parkinsona. Ogólnie wymienia się pięć faz, pomiędzy nimi mogą być jeszcze etapy przejściowe. Zazwyczaj różnią się one jedynie natężeniem objawów.

Pierwsza faza choroby Parkinsona przejawia się zwykle objawami jednostronnymi, czyli takimi, które występują niesymetrycznie lub tylko w jednej części ciała. Dolegliwości w pierwszym etapie tego schorzenia to między innymi bóle umiejscowione na przykład w ramieniu. Pojawić się może również drżenie jednej z kończyn, które powszechnie uważa się za swoisty objaw w przypadku tej choroby. Jednak ta dolegliwość wcale nie musi występować w pierwszej fazie. Dodatkowo mogą pojawić się objawy całkowicie niecharakterystyczne, jak na przykład zaburzenia węchu czy wzroku oraz niewielkie zaburzenia ze strony układu nerwowego, objawiające się między innymi zmianami nastroju oraz występowaniem realistycznych koszmarów sennych. Wczesne fazy choroby Parkinsona często są mylone z innymi chorobami, takimi jak reumatyzm. Przejściowe fazy choroby Parkinsona objawiają się natężeniem wyżej wymienionych objawów. Druga faza choroby Parkinsona przejawiają się dolegliwościami występującymi po obu stronach ciała. Chory nie ma jednak jeszcze problemów z utrzymaniem równowagi.

Fazy choroby Parkinsona

W przejściowym etapie między fazą drugą a trzecią, oprócz nasilenia dotychczas występujących objawów, pojawiają się lekkie zaburzenia równowagi. W fazie trzeciej objawy występują już zawsze po obu stronach ciała (na przykład obustronne drżenie rąk), a ponadto utrzymanie prawidłowej postawy, na przykład podczas chodzenia, staje się trudniejsze. W fazie czwartej objawy nasilają się na tyle, że poruszanie się osoby chorej jest znacznie utrudnione. Na tym etapie trudno pomylić chorobę Parkinsona z innym schorzeniem. W fazie piątej osoba chora nie może już poruszać się samodzielnie – konieczne jest korzystanie z takich pomocy jak wózek inwalidzki. Na tym etapie chorzy bardzo często większość czasu spędzają w łóżku i wymagają stałej opieki.

Choroba Parkinsona bez względu na stadium trudno poddaje się leczeniu. Całkowity powrót do zdrowia nie jest zwykle możliwy – obecnie medycyna stara się spowolnić rozwój choroby, by osoba cierpiąca na chorobę Parkinsona jak najdłużej utrzymała samodzielność ruchową. W tym celu stosuje się preparaty, które mają na celu uzupełnienie niewydzielanej dopaminy lub powodują, że ta substancja wolniej rozkłada się w organizmie. Obecnie testuje się też możliwość przeszczepienia zniszczonych komórek, jednak ta metoda nadal nie daje satysfakcjonujących efektów.

9 replies on “Etapy choroby Parkinsona”

  1. Koniecpolski napisał(a):

    Etapy choroby Parkinsona bardzo płynnie przechodzą z jednego do drugiego. Nawet jeśli szybko zacznie się leczenie to nie u każdego terapia na Parkinsona działa skutecznie i od razu. Ludzie często mają pretensje do lekarza, albo do siebie, że nie zauważyli wcześniej objawów, ale prawda jest taka, że większość zależy od organizmu danego człowieka i jest kwestią całkowicie indywidualną.

    • Moher napisał(a):

      Każda choroba powinna być leczona indywidualnie, a już choroba Parkinsona zwłaszcza. Ale przy takiej organizacji służby zdrowia nie ma na to szans. I nie tylko w publicznych placówkach. W prywatnych gabinetach lekarskich czasem jest nawet gorzej, bo lekarze chcą jak najwięcej pacjentów odprawić. Tymczasem Parkinson to skomplikowana choroba i wymaga uwagi, a nie pośpiechu.

  2. Marta napisał(a):

    Moj brat ponoc ma Parkinsona pisze ponoc bo nic mi nie pasuje mieszkamy w uk brat ma dobra opieke ale im wiecej bierze lekow tym bardziej glupieje…w chwili obecnej ma pompe podlaczona do zoladka bierze ogromne ilosci madoparu plus leki antydepresyjne zastanawia mnie fak ze moj brat po tych lekach zachowuje sie sie jak nienormalny ma obsesje jest obcym czlowiekiem niewiem to jest normalne? bardzo sie martwie czy to napewno parkinson?

    • Rau napisał(a):

      Niech brat odstawi te leki jak najszybciej bo będzie jeszcze gorzej

    • Sandra napisał(a):

      U mnie w rodzinie też jest osoba która jest chora na parkinosna i też początkowo lekarze dawali madopar w dużych ilościach dziennie, ale to nie pomagało tylko pogarszało sprawę więc mysileliśmy że to nie ta choroba ale jednak niestety to jest to, pojechaliśmy do innego pofesora który stwierdził tą chorobę i dopasował leki, a madopar dał na gorsze dni doraźnie
      Choroba postępuje i to szybko ale trzeba zapobiegać i zatrzymywać lekami
      To jest przykre bo kilka lat temu ta bliska mi osoba czuła się bardzo dobrze a teraz po kilu latach ma problemy z chodzeniem i problem z mową
      Leki są dobre bo pomagają na codzień, ale w gorsze dni to wydać jak to wszystko postępuje

  3. Edyta napisał(a):

    To niestest jest Parkinson , to sa skutki uboczne lekow . Moj tesciu ma Parkinsona od 10 lat .W czerwcu spedzil 2 tygodnie na oddziale psychiatrycznym bo dostal psychozy, po zmniejszonej dawce lekow znow jest normalny ale nie moze sie praktycznie ruszac

  4. Anka napisał(a):

    Po co mu pompa do żołądka. Bierze za duże ilości leków. Omamy w chorobie są bardzo częste. Jest źle leczony. Trzeba mu zmienić dawki leków. Porozmawiajcie z lekarzem.

  5. Danusia napisał(a):

    Moj ojciec ma 83 lata i cierpi na chorobe Parkinsona od 7 lat..Lekarz zapisal mu Madopar 125 ale po tygodniu zazywania czul sie tak zle,ze musialam odstawic ten lek bo mial problemy z zoladkiem i poruszaniem.Teraz nie bierze tego leku i twierdzi ze czuje sie lepiej.Boje sie co bedzie dalej jesli ojciec nie bedzie przyjmowal lekow na Parkinsona?Oprocz tego jest teraz po zlamaniu stawu biodrowego i praktycznie jest skazany na pobyt w lozku.Niby po operacji biodra wszystko goi sie dobrze ale bez balkonika nie ma mozliwosci wyjsc z domu i robia sie mu rany pomiedzy posladkami.Ja nie pracuje i opiekuje sie Ojcem.Jest trudno mu wytlumaczyc ze musi zazywac pastylki na krazenie ktore przepisala mu lekarka.Ma do tego cukrzyce typu B i ma tylko Diaprel ktory obniza poziom cukru.Oddaje bardzo czesto mocz i rano jest strasznie zmeczony.Zauwazylam rowniez ze Ojciec strasznie chudnie!Nie wiem co robic?A przeciez staram sie o dobre posilki.!Co robic?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

44 + = 51